Cliché wraakverhaaltje? Check. Vrouwelijk hoofdpersonage met het lijf van een fotomodel en een zwaar attitudeprobleem? Check. Vlijmscherpe katana? Check. Dual wieldende slow-motion shootouts? Double check!
Onder de stemacteurs werd o.a. Malcom McDowell gespot.
Goed, stap één, voor je iets anders doet, ga naar het opties menu, selecteer de ‘scratch filter’ en zet die klootzak op OFF. Damn, dat ziet er al een stuk beter uit, niet? Ergens probeerde WET een graantje mee te pikken van de grindhouse filmindustrie, dit onder de vorm van een grittigheidsfilter en intermezzo’s bestaande uit reclamefilmpjes uit de jaren ’30. Met die filmpjes kun je wel nog lachen, met de filter niet. Het is trouwens mede door deze grindhouse invloeden dat WET vaak omschreven wordt als ‘de game in Quentin Tarantino stijl’. Echt accuraat is dit niet, aangezien de man vooral faam vergaarde met zijn geflipte dialogen en niet met actie. De enige Tarantino film die nog als referentie zou kunnen dienen, is Kill Bill. Let wel, dit is dan zuiver en alleen omdat er in beide films een vrouwelijke hoofdrolspeelster zit die op wraak zint. En omdat ze beide een katana hebben…
Had die katana er trouwens niet ingezeten, dan had ik de gameplay bijna volledig kunnen gelijkstellen aan die van John Woo’s Stranglehold. De Aziatische locaties, het dual wielden, het munitie systeem, de bullet-time bij elke sprong- en glijmanoueuvre, … Zelfs de verzamelbare kraanvogels die je hoort fluiten als je in hun buurt bent! Goed, deze male zijn het mechanische aapjes met cimbalen, maar de gedachte blijft hetzelfde. Zoals gezegd, het grote verschil is dus de katana, hiermee wordt een stukje close combat ingevoerd. Het eindresultaat is een actievolle gameplay die enerzijds voor geslaagde shoot ’n slash taferelen zorgt en anderzijds te basic is om echt lang te boeien. Niet dat je daar echt veel last van zal hebben, aangezien je na twee avondjes gamen de credits al voorbij ziet rollen.
Echt positief klinkt het tot nu toe niet, toch is WET een game die zal eindigen vóór je er genoeg van hebt. Er zijn namelijk enkele aspecten die het geheel van de gameplay wat relativeren. Vooraleer we hier verder op ingaan, eerst een paragraafje plot explicaties.
De trophies zijn ongeïnspireerd en simpel, leuk voor zij die hun rank wat willen verhogen dus…
Zoals al gezegd werd, de Quentin Tarantino invloeden zijn eerder beperkt, dit zien we ook duidelijk terug in het verhaal. Het stemmenwerk is zeer bevredigend, maar de rest laat een beetje te wensen over. Jij bent Rubi Malone: badass bitch en probleemoplosser extraordinair. De plot komt er op neer dat je een opdracht vervulde voor een man die zich voordeed als iemand anders. Hierdoor maak je een grove fout en alles wat volgt is een poging om die misstap recht te zetten. Zoals je wel al kunt raden, eindigt het allemaal in een grote wraak trip. Op die manier leunt de game misschien dichter aan bij Park Chan-Wook films à la Old Boy dan wat anders. Ook de game Max Payne wil ik even laten vallen, niet alleen bezorgde deze game de blauwdruk voor titels zoals Stranglehold en WET, het heeft ook zo’n typisch wraak-verhaaltje.
Iets dat WET jammer genoeg niet mee heeft van Old Boy? Een episch einde. WET heeft waarschijnlijk één van de zwakste eindes ooit in de gamegeschiedenis, zonder overdrijven. Waarom, vraag je? Wel, beeld je in, de apotheose, jij tegenover de grote antagonist. Hij heeft echter een vrouwelijke bodyguard, dus om tot hem te komen, moet je eerst door haar heen. Ze is blind, hanteert twee handguns met bajonetten en ziet er uit als je ergste nachtmerrie. Net wanneer je verwacht dat de hel zal los breken, verschijnt er… een quick time event. What the hell!? Een paar getimede drukken op de knop en het gevecht is voorbij. Vervolgens loopt ze naar de bad guy, moet je nog eens vlug twee kogels ontwijken en voila, de credits. Het lijkt een grap, maar dat is het niet, helaas…
De scratch filter werd waarschijnlijk ook toegevoegd om de doorsnee graphics te verdoezelen.
Er zijn drie zaken die WET heeft dat titels zoals Stranglehold of Max Payne niet hebben. Ten eerste: acrobatie, mevrouw Malone springt en hupt namelijk als een loops konijn met vuur in haar achterste. Op het springen na –dat zo nu en dan niet voldoende controle biedt- zorgen de atletische exploitaties voor een toevoeging die de actie zeker ten goede komt. Je kan zelfs kleine Mirror’s Edge/Prince of Persia-achtige zaken verwachten zoals het lopen langs muren, hangen aan palen en schuifelen langs nauwe richels. Het helpt om enkele subtiele platform elementen toe te voegen, met de nadruk op ‘subtiel’. Een andere manier waarop Rubi’s acrobatie wordt geëxploiteerd, zijn de Chase sequenties. Hierbij zit je op het dak van een auto en schiet je op alles wat beweegt, normale gang van zaken dus. Enig verschil zijn alle ongelukken en explosies die tussenin gebeuren, in ware Michael Bay-stijl natuurlijk. Overleven doe je via kleine quick time events doorheen het schieten door. Hierbij ligt de nadruk dan wel op visueel spektakel i.p.v. gameplay meerwaarde.
Als tweede punt: de Rage sequenties. Op enkele vaste punten in de game zal onze kleine meid in een tussenfilmpje een deur instampen. Kans is dat er dan één of andere lul al zwaaiend met een hakbijl op de anti-heldin komt afgestormd. Gevolg? Een point-blank kogel door de kop waardoor je gezicht onder het bloed komt te zitten. Rubi lijkt dit niet zo leuk te vinden gaat compleet door het lint. Wat volgt, valt het best te omschrijven als een heerlijk stilistisch bloedbad: alles wordt zwart, wit en vooral rood. Vijanden bestormen je in grote groepen en eenmaal neergehaald, lossen ze op in witte vlekken, stijlvolle actie op z’n best. Munitie is trouwens nooit een probleem, je hebt vier soorten wapens en daarvan zijn je revolvers kogel- en reload-onafhankelijk. Waarom? Omdat reloaden voor pussies is, vraag maar aan Devil May Cry’s Dante!
Voor zij die het niet door hebben, de titel van deze paragraaf verwijst naar de stijl van de graphics in Rage-mode. Het ziet er een beetje uit zoals Sin City meets Killer7… Nee, schrap dat, ga naar Youtube en zoek op: Queens of the Stone Age - Go With the Flow. Zo ziet het er uit en niet anders. Vooral als de Rage dan nog eens gecombineerd wordt met een Chase.
In de ‘golden bullet’ mode leggen de vijanden na één kogel al het loodje. Ter compensatie worden ook Rubi’s incasseringscapaciteiten verminderd.
Punt één en punt twee, hoe zit het met punt drie? Wel, als derde wil ik de muziek aanhalen. Ik hoor jullie nu al denken: ‘Wat heeft dat nu met de gameplay te maken?’ Wel, dat valt eigenlijk moeilijk in woorden te vatten. Als je loopt te hakken en te knallen terwijl er een geflipte latin gitaar op de achtergrond dreunt, dan wordt alles gewoon zoveel leuker. Energierijke muziek met een heerlijk mexicaanse zweem, volgestouwd met punk, rock en ska invloeden. De soundtrack bestaat volledig uit gelicenseerde nummers en bevat namen zoals The Arkhams, Gipsy Pisteleros en The Chop Tops. Niet meteen de meest wereldbekende groepen, maar de muziek past perfect. Meer moet dat niet zijn, toch? Ook de sfeer van de game wordt hiermee duidelijk gemaakt, die typische Zuid-Amerikaanse feel die doet denken aan films zoals Desperado of games zoals Total Overdose.
Met deze paragraaf is dan ook weer alles gezegd. Wat hebben we nu kunnen afleiden van dit alles? Wel, WET is een leuk tussendoortje, maar mist een eigen gezicht. Gelukkig slaagt de game er wel in een degelijk fun-factor te onderhouden. Een topper is het helaas niet, daarvoor is het verhaal te kort en het einde te slecht. Ook op grafisch gebied mocht het net ietsje meer zijn.
Door: Arqus Zed
Had deze game twee maanden geleden uitgekomen, in minder overvloedige tijden, dan had ik het waarschijnlijk een 8 gegeven. Aan de andere kant, had de game nog langer in productie geweest, dan waren de foutjes misschien weggewerkt en zou de game ook een 8 waard zijn. Nu ja, een 7 is nog steeds niet slecht, een aanrader voor zij die echt een actiegame willen en nog genoeg kapitaal liggen hebben voor de eindejaarstoppers.
Mooie review, maar waar blijven de kickstarts ??!
We zijn druk bezig met onze apparatuur optimaliseren, zodat de volgende lading kickstarts er nog meer "bad-ass" uitzien ;)
Blijf vooral aandachtig de site bezoeken, want ze komen eraan!
Lijkt me leuk als ie niet voor de volle prijs te koop is :P
coole game ?ik denk erover om me deze aan teschaffen
nice review